Delen via sociale media

Aan wie werk jij?

Gepost 02/05/2017

Goh als jij les geeft dan lijkt het altijd alsof ik meer te leren heb dan mijn paard...

Jup dat is inderdaad iets wat ik vaak te horen krijg tijdens het lesgeven en het klopt als een bus. Toen ik begon met lesgeven dacht ik dat ik paarden zou gaan trainen, maar niets was minder waar, ik ben voornamelijk bezig als tolk tussen mens en paard en dan in het bijzonder om de mens te leren om zich verstaanbaar te maken richting het paard en om te vertalen wat het paard vertelt aan de mens. In theorie is het allemaal best simpel, als je houding en intentie goed zijn dan begrijpt het paard wat je bedoelt, maar er is zoveel ruis op de lijn dat zelfs simpel niet altijd makkelijk is. Het krijgen van controle over je lichaam is bijvoorbeeld al 1 punt, want geloof mij, in het begin ga je zelfs twijfelen over wat links en rechts is. En dan kun je eindelijk je lichaam in de goede richting draaien, moet je ook nog op je paard gaan letten. Naar de signalen die hij maakt, leren om sneller te draaien dan je paard, en ook nog adem blijven halen en als het even kan er ook nog plezier in hebben. Dit is iets wat je niet in één les op kunt pikken, maar je kunt natuurlijk wel beginnen en gaandeweg als je kilometers maakt, je lichaam en paard leert kennen, dan zie je dat de puzzelstukjes op hun plaats beginnen te vallen, je merkt dat het makkelijker gaat, dat je paard zich meer en meer op jou richt en dat er echte communicatie op gang komt. Voor mij blijft dat altijd een magisch moment om te zien. Paarden die zich volledig afsloten, of juist aan het vechten waren tegen iedere vorm van druk, worden zacht, beginnen te kauwen en likken en zoeken contact met de mens. Het begin van een relatie die opnieuw opgebouwd wordt op een stevig fundament.
Had ik al gezegd dat ik de mooiste baan in de wereld heb?