Delen via sociale media

Ben jij perfect?

Gepost 02/05/2017

Waarschijnlijk is het eerste wat je nu denkt, nee natuurlijk niet! Maar toch merk ik steeds van mijn lesklanten dat ze dit wel verwachten van zichzelf. Niet alleen is dit niet vol te houden, het werkt ook nog eens erg demotiverend. Want waarom ergens aan beginnen als je de lat zo hoog legt dat falen de enige optie is? We hebben compassie voor onze paarden, maar waarom dan niet voor onszelf? Waarom jezelf aandoen wat je van een ander niet zou accepteren? Het kan zelfs leiden tot uitstelgedrag, het zoeken naar de perfecte omstandigheden om te kunnen beginnen met oefenen. Vorige week zag ik een prachtige quote die hier op sloeg

 


Pas op voor de bestemmingsverslaving:
Het idee dat je geluk vindt op de volgende plek, volgende baan. of zelfs bij de volgende partner.
Tot je het idee opgeeft dat geluk ergens anders ligt, zal het nooit zijn waar jij bent...
 
En zo werkt het ook bij het werken met paarden. Als je altijd wacht op de ideale omstandigheden, dan kun je nooit beginnen. De grootste meesters zijn ook ooit bij stap 1 begonnen. Dus wees mild voor jezelf en sta jezelf toe om bij stap 1 te beginnen. Kleine stapjes buiten je comfortzone maken het makkelijk om een stapje terug te zetten. Duik je er gelijk hoofd eerst in dan is het lastig om terug te komen tot een plaats waar je comfortabel bent.