Delen via sociale media

Het laatste taboe...

Gepost 17/03/2014

Het paardrijden en het omgaan met paarden is de laatste jaren erg veranderd, vaste patronen worden doorbroken, en er vindt een ware revolutie plaats in paardenland. Maar er is één hardnekkig taboe welke nog op veel manege's, pensionstallen en verenigingen in stand wordt gehouden. Het taboe van de angst. Als klein meisje ben ik ook wel eens van mijn lievelingspony gelanceerd, ik kreeg een bemoedigend klopje en werd er gelijk weer opgehezen. Opstaan en doorgaan was het motto, en toegegeven, als kleine hummel werkte dat perfect.Maar gaandeweg ga je toch anders om met eventuele valpartijen, paarden die toch iets heftiger blijken te reageren dan voorzien of een buitenrit op een winderige en natte dag.

Ruiters die op volwassen leeftijd vallen of zich bezeren stappen veel minder gemakkelijk over hun angst heen. Toch is dit precies wat er verwacht wordt van de buitenwereld. Ze krijgen te horen dat ze gelijk weer op moeten stappen (anders heeft hij gewonnen) het paard een rotschop moeten geven (anders wordt hij de baas) of hem eerst af moet matten aan de longeerlijn (hij is gewoon stout). Maar wat gebeurt er eigenlijk fysiek in je lichaam als je met een dergelijke angst gelijk weer op je paard gezet wordt? Ga je op dezelfde voet verder? Is het net zo gemakkelijk om ontspanning te vinden?

Hoe reageer jij in zo'n situatie? Stap je net zo onverschrokken weer op, of voel je ergens in je lichaam toch wat spanning? Het is niet ondenkbaar dat je de dag erna zere schouders hebt van de spanning of blauwe plekken aan de binnenkant van je benen van het knijpen op je zadel. Stel je eens voor wat een dergelijke spanning doet voor de gemoedsrust van je paard. De eerste reactie van een paard bij onraad is het aanspannen van de spieren, klaar voor een eventuele vlucht. Bedenk eens wat er gebeurt als jij met aangespannen spieren op je paard gaat zitten. Buiten het feit dat je gewichts en beenhulpen veel minder goed doorkomen breng je je paard ook in een staat van paraatheid. Spanning van de ruiter wordt zonder woorden overgebracht op het paard. Elke kleine verandering kan dan genoeg zijn voor een uitbarsting, door de spanning in je lichaam ben je tijdens zo'n uitbarsting ook minder goed in staat om te handelen. Het kan zelfs zo zijn dat je lichaam zoveel adrenaline aanmaakt dat je niet meer kunt handelen.

Maar wat moet je dan wel doen?

Het erkennen van je angst is al de grootste stap, want je bent niet alleen. Ook de beste ruiters, instructeurs en manege eigenaren hebben momenten die ze spannend vinden. Zorg dat je er met anderen over praat, kijk waar je grootste angsten en valkuilen liggen, maar ook waar je eigen kracht ligt. Wat kun je op dat moment veranderen in je rijden of het omgaan met paarden? Heb je angst bij het buitenrijden, ga dan eerst eens wandelen voor je er weer op stapt. En zit je er eenmaal op en kom je in een spannende situatie, voel je dan niet zwak als je afstapt en een stuk naast je paard loopt. Negeer de stemmen in je hoofd die zeggen dat je dan zwak bent, je bent pas zwak als je niet eerlijk tegenover je zelf bent. Juist door een weloverwogen beslissing te maken als afstappen toon je je sterkte, je krijgt tijd om je lichaam af te gaan, eventuele spanning af te laten vloeien en eens goed in en uit te ademen. Voel je je dan comfortabel? Dan stap je lekker weer op, zo niet dan blijf je gewoon nog even wandelen. Maakt je dat een slechtere ruiter? Absoluut niet, je bent een betere ruiter dan wanneer je was blijven zitten en met alle spanning in je lijf door was blijven gaan met kans op een foute afloop.

 

Heb je veel spanning in je lijf? Kijk waar je de spanning hebt, probeer gericht deze spieren te ontspannen. Ga met beide voeten op de aarde staan. Buig je knieëen een beetje en adem rustig in en uit. Zit je op je paard? Zet beide voeten ontspannen in de stijgbeugels, ontspan je spieren en adem rustig helemaal in en uit. Probeer ook te voelen wat jouw ontspanning bij je paard teweegbrengt. Helpt het je paard?

 

En bovenal blijf in jezelf geloven. Als je bij voorbaat al denkt dat een situatie gaat mislukken dan is de kans groot dat je gelijk krijgt. Dus zorg dat je jezelf haalbare doelen stelt en wees blij met elke stap die je zet, hoe klein ook.